Yalın ayak, parmak uçlarında, ürkek yanaştığında farkedilmez misin sanıyorsun? Nabzın tüm çekirdeğini zıplatıyor yerkürenin...
Temel Fadime'nin mezarı başında:
" Fadime seni cok özledum. Pir mucize olsa da yine beraber olsak " diye dua ederken, esen rüzgar mezarın üstündeki otları oynatmaya başlar.
Temel dehşet icinde " Şaka yaptum Fadimecuğum şaka,! sen de hiç şakadan anlamaysun!.
Bazen bir şeyler isteriz, hani tam karşılığı değil de; laf olsun torba dolsun hesabından ve isteğimizin varoluşunu görünce, en çok çekinen, korkan, telaşa kapılan da yine biz oluruz.
Özellikle aşk işleri genelde böyledir.
Korku anı, yaşamdaki en zor anlardandır.
Korkusunu yenen ilerliyor, geleceğine.
O halde istemeden önce, bir lahza düşünelim, neyi istediğimizi aslında ve ne ile karşılaşabileceğimizi analiz edelim de sonra 'düşüncesizlik ettim' demeyelim.
Ben buna var mıyım, hazır mıyım?
Yoksa nedir bu yaptığımın anlamı gerçekte?
***************
Alışkanlık!
İnsan bütün yaşamı boyunca en çok kendine alışıktır ve aşıktır. Kendini hırpaladığı anlarda bile 'kürkçü sevdiği kürkü yerden yere vurur'cudur insan.
Bir ikinci, tekliğine girdiğinde ne olmuş oluyor?
Kendini kendinden kıskanan taraf gözlerini açıyor...
Sevişme ve çatışma aynı anda. Hangisi hangisine baskınsa sanki o an oymuş gibi algılanıyor; ama ikisi de var aynı anda ve tecrübeli zaman sağlama yapıyor sonra sonra...
" Fadime seni cok özledum. Pir mucize olsa da yine beraber olsak " diye dua ederken, esen rüzgar mezarın üstündeki otları oynatmaya başlar.
Temel dehşet icinde " Şaka yaptum Fadimecuğum şaka,! sen de hiç şakadan anlamaysun!.
Bazen bir şeyler isteriz, hani tam karşılığı değil de; laf olsun torba dolsun hesabından ve isteğimizin varoluşunu görünce, en çok çekinen, korkan, telaşa kapılan da yine biz oluruz.
Özellikle aşk işleri genelde böyledir.
Korku anı, yaşamdaki en zor anlardandır.
Korkusunu yenen ilerliyor, geleceğine.
O halde istemeden önce, bir lahza düşünelim, neyi istediğimizi aslında ve ne ile karşılaşabileceğimizi analiz edelim de sonra 'düşüncesizlik ettim' demeyelim.
Ben buna var mıyım, hazır mıyım?
Yoksa nedir bu yaptığımın anlamı gerçekte?
***************
Alışkanlık!
İnsan bütün yaşamı boyunca en çok kendine alışıktır ve aşıktır. Kendini hırpaladığı anlarda bile 'kürkçü sevdiği kürkü yerden yere vurur'cudur insan.
Bir ikinci, tekliğine girdiğinde ne olmuş oluyor?
Kendini kendinden kıskanan taraf gözlerini açıyor...
Sevişme ve çatışma aynı anda. Hangisi hangisine baskınsa sanki o an oymuş gibi algılanıyor; ama ikisi de var aynı anda ve tecrübeli zaman sağlama yapıyor sonra sonra...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder